3605. Hadis
حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا، عَنِ الشَّعْبِيِّ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الْمُسْلِمِينَ حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ بِدَقُوقَاءَ هَذِهِ وَلَمْ يَجِدْ أَحَدًا مِنَ الْمُسْلِمِينَ يُشْهِدُهُ عَلَى وَصِيَّتِهِ فَأَشْهَدَ رَجُلَيْنِ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ فَقَدِمَا الْكُوفَةَ فَأَتَيَا أَبَا مُوسَى الأَشْعَرِيَّ فَأَخْبَرَاهُ وَقَدِمَا بِتَرِكَتِهِ وَوَصِيَّتِهِ . فَقَالَ الأَشْعَرِيُّ هَذَا أَمْرٌ لَمْ يَكُنْ بَعْدَ الَّذِي كَانَ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَأَحْلَفَهُمَا بَعْدَ الْعَصْرِ بِاللَّهِ مَا خَانَا وَلاَ كَذِبَا وَلاَ بَدَّلاَ وَلاَ كَتَمَا وَلاَ غَيَّرَا وَإِنَّهَا لَوَصِيَّةُ الرَّجُلِ وَتَرِكَتُهُ فَأَمْضَى شَهَادَتَهُمَا .
Ziyâd b. Eyyûb anlattı; Huşeym anlattı; Zekeriyyâ bildirdi; Şa'bî'den bildirdiğine göre: Müslümanlardan bir adam, (Irak-İran sınırındaki) Dekûkâ denilen bu mahalde vefat edeceği sırada vasiyetine şahit tutacak bir Müslüman bulamadı. Bunun üzerine Kitap ehlinden iki adamı şahit tuttu. Bu iki adam Kûfe'ye gelerek Ebû Mûsa el-Eş'arî'ye durumu bildirdiler; adamın terekesini ve vasiyetini de getirdiler. El-Eş'arî: "Bu (olay), Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem dönemindeki o meşhur olaydan bu yana (ilk kez) vuku buluyor." dedi. İkindi namazından sonra onlara; (mallara) hıyanet etmediklerine, yalan söylemediklerine, (vasiyeti) değiştirmediklerine, (hiçbir şeyi) gizlemediklerine ve tahrif etmediklerine; bunun gerçekten o adamın vasiyeti ve terekesi olduğuna dair Allah adına yemin ettirdi. (Yeminlerinden sonra) şahitliklerini kabul edip uyguladı.