3637. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ، حَدَّثَهُ أَنَّ رَجُلاً خَاصَمَ الزُّبَيْرَ فِي شِرَاجِ الْحَرَّةِ الَّتِي يَسْقُونَ بِهَا فَقَالَ الأَنْصَارِيُّ سَرِّحِ الْمَاءَ يَمُرُّ . فَأَبَى عَلَيْهِ الزُّبَيْرُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِلزُّبَيْرِ " اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلْ إِلَى جَارِكَ " . فَغَضِبَ الأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " اسْقِ ثُمَّ احْبِسِ الْمَاءَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الْجَدْرِ " . فَقَالَ الزُّبَيْرُ فَوَاللَّهِ إِنِّي لأَحْسِبُ هَذِهِ الآيَةَ نَزَلَتْ فِي ذَلِكَ { فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ } الآيَةَ .
Ebû'l-Velîd et-Tayâlisî anlattı; Leys anlattı; Zührî'den; Urve'den; Abdullah b. ez-Zübeyr'in bildirdiğine göre: Bir adam, bahçelerini suladıkları Harre mevkisindeki su arkları (kanalları) hakkında Zübeyr ile davalaştı. Ensarlı olan o adam: "Suyu sal da (benim tarlama) geçsin" dedi. Zübeyr buna razı olmadı. Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem Zübeyr'e: "Ey Zübeyr! Sen (tarlanı) sula, sonra suyu komşuna sal" buyurdu. Bu söz üzerine Ensarlı adam öfkelendi ve: "Ey Allah'ın Resûlü! (Böyle hükmetmen) o senin halanın oğlu olduğu için mi?" dedi. Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellemin yüzünün rengi (öfkeden) değişti ve şöyle buyurdu: "Sula, sonra suyu (kendi tarlanın içindeki) setlere dönene (ulaşana) kadar tut!" Zübeyr dedi ki: "Vallahi ben şu ayetin bu olay hakkında indiğini düşünüyorum: {Hayır, Rabbine andolsun ki onlar, aralarında çıkan çekişmeli işlerde seni hakem yapıp (sonra da verdiğin hükme, içlerinde hiçbir sıkıntı duymaksızın tam bir teslimiyetle boyun eğmedikçe iman etmiş olmazlar)}."