3711. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنِي عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ الثَّقَفِيُّ، عَنْ يُونُسَ بْنِ عُبَيْدٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ أُمِّهِ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ كَانَ يُنْبَذُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سِقَاءٍ يُوكَأُ أَعْلاَهُ وَلَهُ عَزْلاَءُ يُنْبَذُ غُدْوَةً فَيَشْرَبُهُ عِشَاءً وَيُنْبَذُ عِشَاءً فَيَشْرَبُهُ غُدْوَةً .
Muhammed b. el-Müsenna; Abdülvehhâb b. Abdülmecid es-Sekafî; Yûnus b. Ubeyd; Hasan [el-Basrî]; annesi; o da Âişe'den radıyallâhu anhâ nakletti: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem için, ağzı bağlanan ve alt kısmında [boşaltmak için] bir deliği bulunan bir su tulumunda nebîz hazırlanırdı. Sabah hazırlanır, akşam onu içerdi; akşam hazırlanır, sabah onu içerdi.