3810. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، عَنْ مِسْعَرٍ، عَنِ ابْنِ عُبَيْدٍ، عَنِ ابْنِ مَعْقِلٍ، عَنْ رَجُلَيْنِ، مِنْ مُزَيْنَةَ أَحَدُهُمَا عَنِ الآخَرِ، أَحَدُهُمَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ عُوَيْمٍ وَالآخَرُ غَالِبُ بْنُ الأَبْجَرِ . قَالَ مِسْعَرٌ أَرَى غَالِبًا الَّذِي أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا الْحَدِيثِ .
Muhammed b. Süleymân, Ebû Nuaym'dan; o Mis'ar'dan; o İbn Ubeyd'den; o İbn Ma'kıl'dan; o da Müzeyne kabilesinden birbirlerinden rivayet eden iki adamdan; ki bunlardan biri Abdullâh b. Amr b. Uveym, diğeri ise Gâlib b. el-Ebcer'dir, nakletti: Mis'ar: "Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'e bu hadisle [soruyla] gelenin Gâlib olduğunu düşünüyorum" dedi.