3886. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كُنَّا نَرْقِي فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَرَى فِي ذَلِكَ فَقَالَ " اعْرِضُوا عَلَىَّ رُقَاكُمْ لاَ بَأْسَ بِالرُّقَى مَا لَمْ تَكُنْ شِرْكًا " .
Ahmed b. Sâlih, İbn Vehb'den; o Muâviye'den; o Abdurrahman b. Cübeyr'den; o babasından; o da Avf b. Mâlik'ten nakletti: [Avf] şöyle dedi: Cahiliye döneminde biz efsun/okuma [rukye] yapardık; [bu sebeple]: "Ey Allah'ın Resûlü! Bu konuda ne buyurursun?" dedik. Buyurdu ki: "Okuduğunuz duaları bana gösterin [arz edin]. İçinde şirk olmayan efsunlarda [rukyeler] bir beis yoktur."