3902. Hadis
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا اشْتَكَى يَقْرَأُ فِي نَفْسِهِ بِالْمُعَوِّذَاتِ وَيَنْفُثُ فَلَمَّا اشْتَدَّ وَجَعُهُ كُنْتُ أَقْرَأُ عَلَيْهِ وَأَمْسَحُ عَلَيْهِ بِيَدِهِ رَجَاءَ بَرَكَتِهَا .
el-Ka'nebî, Mâlik, İbn Şihâb, Urve [ve] Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in zevcesi Âişe nakletti: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem (bir yerinden) şikayet ettiğinde [hastalandığında] kendi kendine Muavvizât'ı [İhlas, Felak ve Nas surelerini] okuyup (üzerine) üflerdi. Ağrısı şiddetlendiğinde ise ben ona (bu sureleri) okur, bereketini umarak (kendi eliyle) vücudunu sıvazlardım.