1170. Hadis
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ لاَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَىْءٍ مِنَ الدُّعَاءِ إِلاَّ فِي الاِسْتِسْقَاءِ فَإِنَّهُ كَانَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُرَى بَيَاضُ إِبْطَيْهِ .
Bize Nasr b. Ali anlattı; bize Yezîd b. Zürey‘ anlattı; bize Saîd anlattı; Katâde'den; Enes’ten [şöyle nakledilmiştir]: “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem, yağmur duası (istiskā) hariç hiçbir duasında ellerini [bu kadar çok] kaldırmazdı. Yağmur duasında ise ellerini, koltuk altlarının beyazlığı görünecek kadar kaldırırdı.”