Harfler ve Kıraatler Kitabı

Ebu Davud · Sünen-i Ebu Davud (Standart Arapça Metin) · Türkçe çeviri

3975. Hadis

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِيُّ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي الزِّنَادِ، - وَهُوَ أَشْبَعُ - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ خَارِجَةَ بْنِ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقْرَأُ ‏{‏ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ ‏}‏ وَلَمْ يَقُلْ سَعِيدٌ كَانَ يَقْرَأُ ‏.‏

Bize Saîd b. Mansûr anlattı; bize İbn Ebî ez-Zinâd anlattı. (H) Bize Muhammed b. Süleyman el-Enbârî [da] anlattı; bize Haccâc b. Muhammed anlattı; İbn Ebî ez-Zinâd'dan -ki o [bu rivayette] daha doyurucudur-; babasından; Hârice b. Zeyd b. Sâbit'ten; babasından [naklettiğine göre]; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem { غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ } [ayeti] (Nisâ 4/95) ‘ğayru’ [şeklinde merfu olarak] okurdu. Saîd: “Okurdu” demedi.