4201. Hadis
حَدَّثَنَا ابْنُ نُفَيْلٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ وَقَرَأَهُ عَبْدُ الْمَلِكِ عَلَى أَبِي الزُّبَيْرِ وَرَوَاهُ أَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ، قَالَ كُنَّا نُعْفِي السِّبَالَ إِلاَّ فِي حَجٍّ أَوْ عُمْرَةٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ الاِسْتِحْدَادُ حَلْقُ الْعَانَةِ .
Bize İbn Nüfeyl anlattı; dedi ki: Bize Züheyr anlattı; [dedi ki]: Abdulmelik b. Ebî Süleyman'a okudum; Abdulmelik de bunu Ebû'z-Zübeyr'e okudu; Ebû'z-Zübeyr de bunu Câbir'den rivayet etti; dedi ki: “Biz bıyıkları Hac veya Umre dışında [uzaması için] bırakırdık.” Ebû Dâvûd dedi ki: İstihdâd, etek tıraşı olmaktır.