4232. Hadis
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْخُزَاعِيُّ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَشْهَبِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ طَرَفَةَ، أَنَّ جَدَّهُ، عَرْفَجَةَ بْنَ أَسْعَدَ قُطِعَ أَنْفُهُ يَوْمَ الْكُلاَبِ فَاتَّخَذَ أَنْفًا مِنْ وَرِقٍ فَأَنْتَنَ عَلَيْهِ فَأَمَرَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَاتَّخَذَ أَنْفًا مِنْ ذَهَبٍ .
Bize Musa b. İsmail ve Muhammed b. Abdullah el-Huzâî —manen— anlattılar; dediler ki: Bize Ebu'l-Eşheb anlattı; Abdurrahman b. Tarafe'den [nakledildiğine göre]; “Dedesi Arfece b. Es'ad'ın burnu Külâb günü (savaşında) koptu. O da gümüşten bir burun edindi. Fakat bu onda koku yaptı. Bunun üzerine Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ona emretti; o da altından bir burun edindi.”