4310. Hadis
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ أَبِي حَيَّانَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، قَالَ جَاءَ نَفَرٌ إِلَى مَرْوَانَ بِالْمَدِينَةِ فَسَمِعُوهُ يُحَدِّثُ فِي الآيَاتِ أَنَّ أَوَّلَهَا الدَّجَّالُ قَالَ فَانْصَرَفْتُ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو فَحَدَّثْتُهُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لَمْ يَقُلْ شَيْئًا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ أَوَّلَ الآيَاتِ خُرُوجًا طُلُوعُ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا أَوِ الدَّابَّةُ عَلَى النَّاسِ ضُحًى فَأَيَّتُهُمَا كَانَتْ قَبْلَ صَاحِبَتِهَا فَالأُخْرَى عَلَى أَثَرِهَا " . قَالَ عَبْدُ اللَّهِ وَكَانَ يَقْرَأُ الْكُتُبَ وَأَظُنُّ أَوَّلَهُمَا خُرُوجًا طُلُوعُ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا .
Bize Müemmel b. Hişam anlattı; bize İsmail anlattı; Ebû Hayyân et-Teymî'den; (o da) Ebû Zür'a'dan nakletti. Dedi ki: Medine'de Mervan'a bir grup insan geldi ve onun (kıyamet) alametleri hakkında konuştuğunu, bunların ilkinin Deccâl (in çıkışı) olduğunu söylediğini işittiler. (Ebû Zür'a) dedi ki: Ben Abdullah b. Amr'a gittim ve ona (Mervan'ın söylediklerini) anlattım. Abdullah dedi ki: “(Mervan) bir şey söylememiş (yanılmış).” Ben Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i şöyle buyururken işittim: “Çıkış itibariyle alametlerin ilki, güneşin battığı yerden doğması veya kuşluk vakti insanlara Dâbbe'nin (yerden bir canlının) çıkmasıdır. Hangisi arkadaşından (diğerinden) önce olursa, diğeri hemen onun peşindedir.” Abdullah —ki o (eski) kitapları okurdu— şöyle dedi: “Sanırım bunların çıkış itibariyle ilki, güneşin battığı yerden doğmasıdır.”