4327. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صُدْرَانَ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ، عَنْ مُجَالِدِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَامِرٍ، قَالَ حَدَّثَتْنِي فَاطِمَةُ بِنْتُ قَيْسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ صَعِدَ الْمِنْبَرَ وَكَانَ لاَ يَصْعَدُ عَلَيْهِ إِلاَّ يَوْمَ جُمُعَةٍ قَبْلَ يَوْمَئِذٍ ثُمَّ ذَكَرَ هَذِهِ الْقِصَّةَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَابْنُ صُدْرَانَ بَصْرِيٌّ غَرِقَ فِي الْبَحْرِ مَعَ ابْنِ مِسْوَرٍ لَمْ يَسْلَمْ مِنْهُمْ غَيْرُهُ .
Bize Muhammed b. Sudrân anlattı; dedi ki: Bize Mu’temir anlattı; dedi ki: Bize İsmâîl b. Ebî Hâlid anlattı; Mücâlid b. Saîd’den; Âmir’den; dedi ki: Bana Fâtıma bint Kays anlattı; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem öğle namazını kıldı, sonra minbere çıktı. Halbuki o günün öncesinde sadece Cuma günü minbere çıkardı. Sonra bu kıssayı zikretti. Ebû Dâvûd dedi ki: İbn Sudrân Basralı’dır. İbn Misver ile birlikte denizde boğuldu ve onlardan, ondan başkası kurtulmadı.