1205. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ شُعْبَةَ، حَدَّثَنِي حَمْزَةُ الْعَائِذِيُّ، - رَجُلٌ مِنْ بَنِي ضَبَّةَ - قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا نَزَلَ مَنْزِلاً لَمْ يَرْتَحِلْ حَتَّى يُصَلِّيَ الظُّهْرَ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ وَإِنْ كَانَ بِنِصْفِ النَّهَارِ قَالَ وَإِنْ كَانَ بِنِصْفِ النَّهَارِ .
Bize Müsedded anlattı; bize Yahyâ anlattı; Şu’be’den; Hamza el-Âizî —Benî Dabba’dan bir adam— bana anlattı; dedi ki: Enes b. Mâlik’i [radıyallahu anh] şöyle derken işittim: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bir yerde konakladığında, öğle [zuhr] namazını kılmadıkça yola çıkmazdı.” Bir adam ona: “Günün tam ortasında [sıcağın en şiddetli vaktinde] olsa bile mi?” diye sorunca; Enes: “Günün tam ortasında olsa bile [kılmadan çıkmazdı]” cevâbını verdi.