1212. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْمُحَارِبِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ نَافِعٍ، وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ وَاقِدٍ، أَنَّ مُؤَذِّنَ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ الصَّلاَةُ . قَالَ سِرْ سِرْ . حَتَّى إِذَا كَانَ قَبْلَ غُيُوبِ الشَّفَقِ نَزَلَ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ ثُمَّ انْتَظَرَ حَتَّى غَابَ الشَّفَقُ وَصَلَّى الْعِشَاءَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا عَجِلَ بِهِ أَمْرٌ صَنَعَ مِثْلَ الَّذِي صَنَعْتُ فَسَارَ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ وَاللَّيْلَةِ مَسِيرَةَ ثَلاَثٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ ابْنُ جَابِرٍ عَنْ نَافِعٍ نَحْوَ هَذَا بِإِسْنَادِهِ .
Bize Muhammed b. Ubeyd el-Muhâribî anlattı; bize Muhammed b. Fudayl anlattı; babasından, Nâfi’ ve Abdullâh b. Vâkid’den [nakledildiğine göre]: İbn Ömer’in [radıyallahu anhuma] müezzini [ona]: “Namaz [vakti geldi]!” deyince; [İbn Ömer]: “Yürü, yürü!” cevâbını verdi. Şafak kaybolmadan hemen öncesine kadar [yoluna] devam etti; sonra konaklayıp akşam namazını kıldı. Daha sonra şafak kaybolana kadar bekleyip yatsı namazını da kıldı. Sonra şöyle dedi: “Şüphesiz Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem; kendisini telâşlandıran acil bir durum olduğunda, benim yaptığım gibi yapardı.” [Râvî der ki: İbn Ömer] o gün ve gece, üç günlük yolu [tek seferde] katetmişti. Ebû Dâvûd dedi ki: İbn Câbir de Nâfi’ kanalıyla kendi isnadıyla buna benzer bir rivâyet nakletmiştir.