Sefer Namazı Kitabı

Ebu Davud · Sünen-i Ebu Davud (Standart Arapça Metin) · Türkçe çeviri

1247. Hadis

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، وَسَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ الأَخْنَسِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ فَرَضَ اللَّهُ تَعَالَى الصَّلاَةَ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّكُمْ صلى الله عليه وسلم فِي الْحَضَرِ أَرْبَعًا وَفِي السَّفَرِ رَكْعَتَيْنِ وَفِي الْخَوْفِ رَكْعَةً ‏.‏

Bize Müsedded ve Saîd b. Mansûr anlattılar; dediler ki: Bize Ebû Avâne anlattı; Bukeyr b. el-Ahnes’ten, Mücâhid’den; İbn Abbâs’tan [radıyallahu anhuma] nakledildiğine göre o şöyle demiştir: “Allah Teâlâ namazı, Nebinizin sallallâhu aleyhi ve sellem diliyle mukimken [hazarda] dört rekât, yolculukta [seferde] iki rekât, korku hâlinde [havf] ise bir rekât olarak farz kılmıştır.”