4457. Hadis
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ قُسَيْطٍ الرَّقِّيُّ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْبَرَاءِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ لَقِيتُ عَمِّي وَمَعَهُ رَايَةٌ فَقُلْتُ لَهُ أَيْنَ تُرِيدُ قَالَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى رَجُلٍ نَكَحَ امْرَأَةَ أَبِيهِ فَأَمَرَنِي أَنْ أَضْرِبَ عُنُقَهُ وَآخُذَ مَالَهُ .
Bize Amr b. Kusayt er-Rakkî anlattı; bize Ubeydullâh b. Amr anlattı; Zeyd b. Ebî Üneyse’den; Adiy b. Sâbit’ten; Yezîd b. el-Berâ’dan; babasından [naklen] dedi ki: Amcamla karşılaştım, yanında bir sancak vardı. Ona: "Nereye gidiyorsun?" dedim. Dedi ki: "Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem beni babasının karısıyla nikahlanan (evlenen) bir adama gönderdi. Bana onun boynunu vurmamı ve malını almamı (müsadere etmemi) emretti."