4460. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ حُرَيْثٍ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْمُحَبَّقِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَى فِي رَجُلٍ وَقَعَ عَلَى جَارِيَةِ امْرَأَتِهِ إِنْ كَانَ اسْتَكْرَهَهَا فَهِيَ حُرَّةٌ وَعَلَيْهِ لِسَيِّدَتِهَا مِثْلُهَا فَإِنْ كَانَتْ طَاوَعَتْهُ فَهِيَ لَهُ وَعَلَيْهِ لِسَيِّدَتِهَا مِثْلُهَا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ يُونُسُ بْنُ عُبَيْدٍ وَعَمْرُو بْنُ دِينَارٍ وَمَنْصُورُ بْنُ زَاذَانَ وَسَلاَّمٌ عَنِ الْحَسَنِ هَذَا الْحَدِيثَ بِمَعْنَاهُ لَمْ يَذْكُرْ يُونُسُ وَمَنْصُورٌ قَبِيصَةَ .
Bize Ahmed b. Sâlih anlattı; bize Abdürrezzâk anlattı; bize Ma’mer haber verdi; Katâde’den; el-Hasen’den; Kabîsa b. Hureys’ten; Seleme b. el-Muhabbak’tan [naklen] (rivayet edildiğine göre): Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem karısının cariyesi ile ilişkiye giren adam hakkında (şöyle) hükmetti: "Eğer (kadını) zorladıysa, o (cariye) hürdür. Ve adamın, cariyenin hanımına (kendi karısına) onun bir mislini vermesi gerekir. Eğer (cariye) ona itaat ettiyse (isteyerek yaptıysa), o (cariye) adamındır. Ve adamın, cariyenin hanımına (kendi karısına) onun bir mislini vermesi gerekir." Ebû Dâvûd dedi ki: Bu hadisi Yûnus b. Ubeyd, Amr b. Dînâr, Mansûr b. Zâzân ve Sellâm, el-Hasen’den bu manada rivayet ettiler. (Ancak) Yûnus ve Mansûr, Kabîsa’yı zikretmediler.