4461. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ الدِّرْهَمِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْمُحَبَّقِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ وَإِنْ كَانَتْ طَاوَعَتْهُ فَهِيَ حُرَّةٌ وَمِثْلُهَا مِنْ مَالِهِ لِسَيِّدَتِهَا .
Bize Ali b. el-Hasen ed-Dirhemî anlattı; bize Abdüla’lâ anlattı; Saîd’den; Katâde’den; el-Hasen’den; Seleme b. el-Muhabbak’tan; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den [naklen] (önceki hadisin) benzerini (rivayet etti). Ancak (şunu) söyledi: "Eğer (cariye) ona itaat ettiyse o (cariye) hürdür. (Adamın) malından, o cariyenin bir misli(ni) hanımına vermesi gerekir."