4497. Hadis
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيُّ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ مَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رُفِعَ إِلَيْهِ شَىْءٌ فِيهِ قِصَاصٌ إِلاَّ أَمَرَ فِيهِ بِالْعَفْوِ .
Bize Mûsâ b. İsmâîl anlattı; bize Abdullah b. Bekr b. Abdullah el-Müzenî anlattı; Atâ b. Ebî Meymûne'den, (o da) Enes b. Mâlik'ten nakletti. Dedi ki: "Peygamber'e (sallallâhu aleyhi ve sellem) içinde kısas (talebi) bulunan bir dava getirilip de, onun hakkında affı emretmediği (tavsiye etmediği) hiçbir dava görmedim."