4502. Hadis
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ عُثْمَانَ وَهُوَ مَحْصُورٌ فِي الدَّارِ وَكَانَ فِي الدَّارِ مَدْخَلٌ مَنْ دَخَلَهُ سَمِعَ كَلاَمَ مَنْ عَلَى الْبَلاَطِ فَدَخَلَهُ عُثْمَانُ فَخَرَجَ إِلَيْنَا وَهُوَ مُتَغَيِّرٌ لَوْنُهُ فَقَالَ إِنَّهُمْ لَيَتَوَاعَدُونَنِي بِالْقَتْلِ آنِفًا . قُلْنَا يَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ . قَالَ وَلِمَ يَقْتُلُونَنِي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلاَّ بِإِحْدَى ثَلاَثٍ كُفْرٌ بَعْدَ إِسْلاَمٍ أَوْ زِنًا بَعْدَ إِحْصَانٍ أَوْ قَتْلُ نَفْسٍ بِغَيْرِ نَفْسٍ " . فَوَاللَّهِ مَا زَنَيْتُ فِي جَاهِلِيَّةٍ وَلاَ إِسْلاَمٍ قَطُّ وَلاَ أَحْبَبْتُ أَنَّ لِي بِدِينِي بَدَلاً مُنْذُ هَدَانِي اللَّهُ وَلاَ قَتَلْتُ نَفْسًا فَبِمَ يَقْتُلُونَنِي قَالَ أَبُو دَاوُدَ عُثْمَانُ وَأَبُو بَكْرٍ رضى الله عنهما تَرَكَا الْخَمْرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ .
Bize Süleyman b. Harb anlattı; bize Hammâd b. Zeyd anlattı; Yahya b. Saîd'den, (o) Ebû Ümâme b. Sehl'den nakletti. Dedi ki: Osman (radıyallâhu anh) evde kuşatılmışken onunla beraberdik. Evde bir giriş vardı; oraya giren kimse, "Belât" (denilen taşlık) üzerindeki kimselerin konuşmasını işitirdi. Osman oraya girdi, (sonra) rengi değişmiş bir halde yanımıza çıktı ve dedi ki: "Onlar beni şu an öldürmekle tehdit ediyorlar." Biz: "Ey Müminlerin Emiri! Onlara karşı Allah sana yeter" dedik. Dedi ki: "Beni niçin öldürecekler? Ben Resûlullah'ı (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyururken işittim: 'Müslüman bir kişinin kanı ancak şu üç şeyden biriyle helal olur: İslam'dan sonra küfür (irtidad), evlilikten (ihsandan) sonra zina veya bir can karşılığı olmaksızın cana kıymak.'" "Vallahi ben ne cahiliye döneminde ne de İslam'da asla zina etmedim. Allah beni hidayete erdirdiğinden beri dinimin yerine (başka bir şeyi) sevmeyi asla istemedim. Ve hiçbir cana kıymadım. Öyleyse beni neyden dolayı öldürüyorlar?" Ebû Dâvûd dedi ki: Osman ve Ebû Bekr (radıyallâhu anhümâ) cahiliye döneminde şarabı terk etmişlerdi.