4573. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الزُّهْرِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ طَاوُسٍ، قَالَ قَامَ عُمَرُ رضى الله عنه عَلَى الْمِنْبَرِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ لَمْ يَذْكُرْ وَأَنْ تُقْتَلَ . زَادَ بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ . قَالَ فَقَالَ عُمَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَوْ لَمْ أَسْمَعْ بِهَذَا لَقَضَيْنَا بِغَيْرِ هَذَا .
Bize Abdullah b. Muhammed ez-Zührî anlattı; bize Süfyan anlattı; Amr'dan, (o) Tâvûs'tan (nakletti). Dedi ki: Ömer (radıyallâhu anh) minberde ayağa kalktı ve (önceki hadisin) manasını zikretti; (fakat) 'kadının da öldürülmesine (kısasa)' dair kısmı zikretmedi. (Şu ifadeyi) ekledi: '(Cenin için) bir gurre; bir köle veya cariye (verilmesine hükmetti).' Sonra (Râvi) dedi ki: Bunun üzerine Ömer: 'Allahu ekber! Eğer bunu işitmeseydim, biz bundan başka türlü hüküm verirdik' dedi.