4735. Hadis
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، وَسَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، وَعَلْقَمَةُ بْنُ وَقَّاصٍ، وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ حَدِيثِ، عَائِشَةَ وَكُلٌّ حَدَّثَنِي طَائِفَةً، مِنَ الْحَدِيثِ قَالَتْ وَلَشَأْنِي فِي نَفْسِي كَانَ أَحْقَرَ مِنْ أَنْ يَتَكَلَّمَ اللَّهُ فِيَّ بِأَمْرٍ يُتْلَى .
Bize Süleyman b. Dâvûd el-Mehrî anlattı; bize Abdullah b. Vehb haber verdi. Dedi ki: Bana Yûnus b. Yezîd haber verdi; İbn Şihâb'dan. Dedi ki: Bana Urve b. ez-Zübeyr, Saîd b. el-Müseyyeb, Alkame b. Vakkâs ve Ubeydullah b. Abdullah haber verdiler; Âişe'nin hadisinden (İfk olayından). Hepsi bana hadisin bir kısmını anlattı. (Âişe) dedi ki: 'Kendi gözümde durumum (şanım), Allah'ın hakkımda okunacak bir emirle (vahiyle) konuşmasından çok daha küçüktü.'