4736. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عُمَرَ، أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ مُجَالِدٍ، عَنْ عَامِرٍ، - يَعْنِي الشَّعْبِيَّ - عَنْ عَامِرِ بْنِ شَهْرٍ، قَالَ : كُنْتُ عِنْدَ النَّجَاشِيِّ فَقَرَأَ ابْنٌ لَهُ آيَةً مِنَ الإِنْجِيلِ فَضَحِكْتُ فَقَالَ : أَتَضْحَكُ مِنْ كَلاَمِ اللَّهِ
Bize İsmâîl b. Ömer anlattı; bize İbrâhîm b. Mûsâ haber verdi; bize İbn Ebî Zâide haber verdi; Mücâlid'den, (o) Âmir -yani eş-Şa'bî-'den, (o) Âmir b. Şehr'den. Dedi ki: Necâşî'nin yanındaydım. Oğlu İncil'den bir ayet okudu. Ben de güldüm. Bunun üzerine (Necâşî): 'Allah'ın kelamına mı gülüyorsun?' dedi.