4813. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرٌ، حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ غَزِيَّةَ، قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ، مِنْ قَوْمِي عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أُعْطِيَ عَطَاءً فَوَجَدَ فَلْيَجْزِ بِهِ فَإِنْ لَمْ يَجِدْ فَلْيُثْنِ بِهِ فَمَنْ أَثْنَى بِهِ فَقَدْ شَكَرَهُ وَمَنْ كَتَمَهُ فَقَدْ كَفَرَهُ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ غَزِيَّةَ عَنْ شُرَحْبِيلَ عَنْ جَابِرٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهُوَ شُرَحْبِيلُ يَعْنِي رَجُلاً مِنْ قَوْمِي كَأَنَّهُمْ كَرِهُوهُ فَلَمْ يُسَمُّوهُ .
Bize Müsedded anlattı, bize Bişr anlattı, bize Umare b. Gaziyye anlattı; dedi ki: Bana kavmimden bir adam, Cabir b. Abdullah’tan (naklen) anlattı. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Kime bir bağışta (iyilikte) bulunulur da (karşılık verecek bir şey) bulursa, onunla karşılık versin. Eğer (verecek bir şey) bulamazsa (o iyiliği yapana) senada (övgüde) bulunsun. Çünkü kim (iyilik sahibini) överse ona teşekkür etmiş olur. Kim de (iyiliği) gizlerse, o iyiliğe nankörlük etmiş olur." Ebu Davud dedi ki: Bu hadisi Yahya b. Eyyub, Umare b. Gaziyye’den, o Şurahbil’den, o da Cabir’den (naklen) rivayet etmiştir. Ebu Davud dedi ki: O (metindeki "kavmimden bir adam" denilen kişi) Şurahbil’dir. Yani (raviler) sanki onu kerih (hoş olmayan biri) gördüler de ismini vermediler.