4963. Hadis
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَبِي الزَّرْقَاءِ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، رضى الله عنه ضَرَبَ ابْنًا لَهُ تَكَنَّى أَبَا عِيسَى وَأَنَّ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ تَكَنَّى بِأَبِي عِيسَى فَقَالَ لَهُ عُمَرُ أَمَا يَكْفِيكَ أَنْ تُكَنَّى بِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَنَّانِي فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ وَإِنَّا فِي جَلْجَلَتِنَا فَلَمْ يَزَلْ يُكْنَى بِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ حَتَّى هَلَكَ .
Bize Hârûn b. Zeyd b. Ebî'z-Zerkâ anlattı. (Dedi ki): Bize babam anlattı. (Dedi ki): Bize Hişâm b. Sa'd, Zeyd b. Eslem'den, (o) babasından nakletti. Ömer b. el-Hattâb radıyallahu anh, Ebu İsa künyesini alan bir oğlunu dövdü. Muğîre b. Şu'be de Ebu İsa künyesini kullanırdı. Ömer ona: "Ebu Abdullah künyesini kullanman sana yetmiyor mu?" dedi. (Muğîre): "Bana bu künyeyi Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem verdi" dedi. (Ömer): "Şüphesiz Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in geçmiş ve gelecek günahları bağışlanmıştır. Biz ise (günahlar ve korkular içinde) çalkalanıp durmaktayız (celceletimizdeyiz)" dedi. Bunun üzerine (Muğîre) ölene kadar Ebu Abdullah künyesiyle anılmaya devam etti.