5007. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ قَالَ قَدِمَ رَجُلاَنِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَخَطَبَا فَعَجِبَ النَّاسُ - يَعْنِي لِبَيَانِهِمَا - فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مِنَ الْبَيَانِ لَسِحْرًا " . أَوْ " إِنَّ بَعْضَ الْبَيَانِ لَسِحْرٌ " .
Bize Abdullah b. Mesleme, Mâlik'ten, (o) Zeyd b. Eslem'den, (o da) Abdullah b. Ömer'den nakletti. (Abdullah) dedi ki: Doğu tarafından iki adam geldi ve konuşma yaptılar. İnsanlar (onların güzel konuşmalarına) hayran kaldılar —(Ravi) onların beyanına/ifade güzelliğine (işaret etti)—. Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: "Şüphesiz beyanın (güzel sözün) bir kısmı sihir (gibi etkileyici)dir" —veya "Muhakkak ki beyanın bazısı sihirdir"— buyurdu.