5074. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى الْبَلْخِيُّ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، - الْمَعْنَى - حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عُبَادَةُ بْنُ مُسْلِمٍ الْفَزَارِيُّ، عَنْ جُبَيْرِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ، يَقُولُ لَمْ يَكُنْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَعُ هَؤُلاَءِ الدَّعَوَاتِ حِينَ يُمْسِي وَحِينَ يُصْبِحُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَافِيَةَ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فِي دِينِي وَدُنْيَاىَ وَأَهْلِي وَمَالِي اللَّهُمَّ اسْتُرْ عَوْرَتِي " . وَقَالَ عُثْمَانُ " عَوْرَاتِي وَآمِنْ رَوْعَاتِي اللَّهُمَّ احْفَظْنِي مِنْ بَيْنِ يَدَىَّ وَمِنْ خَلْفِي وَعَنْ يَمِينِي وَعَنْ شِمَالِي وَمِنْ فَوْقِي وَأَعُوذُ بِعَظَمَتِكَ أَنْ أُغْتَالَ مِنْ تَحْتِي " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ وَكِيعٌ يَعْنِي الْخَسْفَ .
Yahya b. Musa el-Belhî, Vekî'den; (ayrıca) Osmân b. Ebi Şeybe -mana olarak-, İbn Nümeyr'den nakletti. Her ikisi de Ubâde b. Müslim el-Fezârî'den, o Cübeyr b. Ebi Süleyman b. Cübeyr b. Mut'im'den, o da İbn Ömer'den (şöyle dediğini) işitmiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem akşamladığı ve sabahladığı zaman şu duaları bırakmazdı: "Allahım! Dünyada ve ahirette senden afiyet dilerim. Allahım! Dinim, dünyam, ailem ve malım hakkında senden af ve afiyet dilerim. Allahım! Ayıbımı (avretimi) ört." (Osmân rivayetinde: 'Ayıplarımı ört' şeklinde çoğul geldi). "Korkularımı gider (beni emin kıl). Allahım! Beni önümden, arkamdan, sağımdan, solumdan ve üstümden koru. Altımdan (yerin dibine geçirilerek) helak edilmekten senin azametine sığınırım." Ebu Dâvûd dedi ki: Vekî', "(Altımdan helak edilmekten) kastı, yere batırılmaktır (hasf)" dedi.