5094. Hadis
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ مَا خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنْ بَيْتِي قَطُّ إِلاَّ رَفَعَ طَرْفَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَقَالَ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَضِلَّ أَوْ أُضَلَّ أَوْ أَزِلَّ أَوْ أُزَلَّ أَوْ أَظْلِمَ أَوْ أُظْلَمَ أَوْ أَجْهَلَ أَوْ يُجْهَلَ عَلَىَّ " .
Müslim b. İbrahim, Şu'be'den, o Mansûr'dan, o eş-Şa'bî'den, o Ümmü Seleme'den nakletmiştir; dedi ki: Nebi (sallallâhu aleyhi ve sellem) evimden ne zaman çıksa mutlaka bakışlarını gökyüzüne çevirir ve şöyle derdi: "Allâhümme innî eûzü bike en edılle ev udalle ev ezille ev üzelle ev azlime ev uzleme ev echele ev yüchele aleyye (Allahım! Dalalete düşmekten veya düşürülmekten, ayağımın kaymasından veya kaydırılmasından, zulmetmekten veya zulme uğramaktan, cahillik etmekten veya cahillikle karşılaşmaktan sana sığınırım)."