1260. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ بْنِ سُفْيَانَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عُمَرَ، - يَعْنِي ابْنَ مُوسَى - عَنْ أَبِي الْغَيْثِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ فِي رَكْعَتَىِ الْفَجْرِ { قُلْ آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ عَلَيْنَا } فِي الرَّكْعَةِ الأُولَى وَفِي الرَّكْعَةِ الأُخْرَى بِهَذِهِ الآيَةِ { رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ } أَوْ { إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا وَلاَ تُسْأَلُ عَنْ أَصْحَابِ الْجَحِيمِ } شَكَّ الدَّرَاوَرْدِيُّ .
Bize Muhammed b. es-Sabbâh b. Süfyân anlattı; bize Abdülazîz b. Muhammed anlattı; Osmân b. Ömer’den (yani İbn Mûsâ), Ebü’l-Gays’tan, Ebû Hüreyre’den [radıyallahu anh] nakledildiğine göre o, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in sabah [fecr] namazının iki rekât [sünnet]ının ilk rekâtında {Kul âmennâ billâhi ve mâ ünzile aleynâ} [Âl-i İmrân, 84] âyetini; son [ikinci] rekâtta ise ya {Rabbenâ âmennâ bi-mâ enzelte ve’ttebe’ne’r-resûle fe-ktübnâ mea’ş-şâhidîn} [Âl-i İmrân, 53] âyetini ya da {İnnâ erselnâke bil-hakkı beşîran ve nezîran ve lâ tüs’elü an ashâbil-cehîm} [Bakara, 119] âyetini okuduğunu işitmiştir. [Râvî] Derâverdî, [ikinci rekâtta bu âyetlerden] hangisinin okunduğu hususunda şüphe etmiştir.