1264. Hadis
حَدَّثَنَا عَبَّاسٌ الْعَنْبَرِيُّ، وَزِيَادُ بْنُ يَحْيَى، قَالاَ حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ حَمَّادٍ، عَنْ أَبِي مَكِينٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الْفَضْلِ، - رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ - عَنْ مُسْلِمِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ خَرَجْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لِصَلاَةِ الصُّبْحِ فَكَانَ لاَ يَمُرُّ بِرَجُلٍ إِلاَّ نَادَاهُ بِالصَّلاَةِ أَوْ حَرَّكَهُ بِرِجْلِهِ . قَالَ زِيَادٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْفُضَيْلِ .
Bize Abbâs el-Anberî ve Ziyâd b. Yahyâ anlattılar; dediler ki: Bize Sehl b. Hammâd anlattı; Ebû Mekîn’den, Ebü’l-Fazl (Ensâr’dan bir adam) bize anlattı; Müslim b. Ebî Bekre’den, babasından [Ebû Bekre - radıyallahu anh] nakledildiğine göre o şöyle demiştir: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile beraber sabah [subh] namazı için [mescide doğru] çıktım. [Nebi] yolda rastladığı her adama: ‘Namaz[a gelin]!’ diye sesleniyor veya ayağıyla [dokunarak] onu [uyandırmak için] hareket ettiriyordu [dürtüyordu].” Ziyâd [kendi rivâyetinde]: “Bize Ebü’l-Fudayl anlattı” demiştir.