1263. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ زِيَادِ بْنِ سَعْدٍ، عَمَّنْ حَدَّثَهُ - ابْنِ أَبِي عَتَّابٍ، أَوْ غَيْرِهِ - عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا صَلَّى رَكْعَتَىِ الْفَجْرِ فَإِنْ كُنْتُ نَائِمَةً اضْطَجَعَ وَإِنْ كُنْتُ مُسْتَيْقِظَةً حَدَّثَنِي .
Bize Müsedded anlattı; bize Süfyân anlattı; Ziyâd b. Sa’d’dan, kendisine anlatan kimseden (İbn Ebî Attâb veya başkası [olabilir]), Ebû Seleme’den, Âişe’den [radıyallahu anhâ] nakledildiğine göre o şöyle demiştir: “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem sabah [fecr] namazının iki rekât [sünnet]ını kıldığı zaman eğer ben uyuyorsam uzanırdı; eğer uyanıksam [ise] benimle konuşurdu.”