1262. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَكِيمٍ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ سَالِمٍ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَضَى صَلاَتَهُ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ نَظَرَ فَإِنْ كُنْتُ مُسْتَيْقِظَةً حَدَّثَنِي وَإِنْ كُنْتُ نَائِمَةً أَيْقَظَنِي وَصَلَّى الرَّكْعَتَيْنِ ثُمَّ اضْطَجَعَ حَتَّى يَأْتِيَهُ الْمُؤَذِّنُ فَيُؤْذِنَهُ بِصَلاَةِ الصُّبْحِ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ ثُمَّ يَخْرُجُ إِلَى الصَّلاَةِ .
Bize Yahyâ b. Hakîm anlattı; bize Bişr b. Ömer anlattı; bize Mâlik b. Enes anlattı; Sâlim Ebü’n-Nadr’dan, Ebû Seleme b. Abdürrahmân’dan, Âişe’den [radıyallahu anhâ] nakledildiğine göre o şöyle demiştir: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem gecenin sonundaki namazını bitirdiğinde [bana] bakardı: Eğer uyanıksam benimle konuşurdu; eğer uyuyorsam beni uyandırır ve iki rekât [namaz] kılardı. Sonra müezzin gelip kendisine sabah [subh] namazını bildirene kadar [bir müddet] uzanırdı. [Müezzin gelince] iki hafif rekât [sabahın sünnetini] kılar, sonra [farz] namaza çıkardı.”