1294. Hadis
حَدَّثَنَا ابْنُ نُفَيْلٍ، وَأَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، قَالاَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا سِمَاكٌ، قَالَ قُلْتُ لِجَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ أَكُنْتَ تُجَالِسُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ نَعَمْ كَثِيرًا فَكَانَ لاَ يَقُومُ مِنْ مُصَلاَّهُ الَّذِي صَلَّى فِيهِ الْغَدَاةَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ فَإِذَا طَلَعَتْ قَامَ صلى الله عليه وسلم .
Bize İbn Nüfeyl ve Ahmed b. Yûnus anlattı; dediler ki: Bize Züheyr anlattı; bize Simâk anlattı; o şöyle demiştir: Câbir b. Semure’ye [radıyallahu anh]: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile [meclislerinde] oturur muydun?” diye sordum. O: “Evet, çokça [otururdum]. O, sabah [gadât] namazını kıldığı namazgâhından [musallâ], güneş doğuncaya kadar kalkmazdı. Güneş doğunca [yerinden] kalkardı sallallâhu aleyhi ve sellem” dedi.