1305. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، - يَعْنِي الْمَرْوَزِيَّ - حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ مِسْعَرٍ، عَنْ سِمَاكٍ الْحَنَفِيِّ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ أَوَّلُ الْمُزَّمِّلِ كَانُوا يَقُومُونَ نَحْوًا مِنْ قِيَامِهِمْ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ حَتَّى نَزَلَ آخِرُهَا وَكَانَ بَيْنَ أَوَّلِهَا وَآخِرِهَا سَنَةٌ .
Bize Ahmed b. Muhammed -yani el-Mervezî- anlattı; bize Vekî’ anlattı; Mıs’ar’dan, Simâk el-Hanefî’den, İbn Abbâs’tan [radıyallahu anhuma] nakledildiğine göre o şöyle demiştir: Müzzemmil [sûresinin] ilk [bölümü] nâzil olduğunda, [ashab] ramazan ayında kıldıkları [gece namazı] gibi [uzun bir süre boyunca] kalkıp namaz kılıyorlardı. Bu durum [sûrenin] son [bölümü] nâzil oluncaya kadar [devam etti]. [Sûrenin] ilk [bölümünün] inişi ile son [bölümünün] inişi arasında bir yıl [geçmişti].