1336. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَنَصْرُ بْنُ عَاصِمٍ، - وَهَذَا لَفْظُهُ - قَالاَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، - وَقَالَ نَصْرٌ : عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ، وَالأَوْزَاعِيِّ، - عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي فِيمَا بَيْنَ أَنْ يَفْرُغَ مِنْ صَلاَةِ الْعِشَاءِ إِلَى أَنْ يَنْصَدِعَ الْفَجْرُ إِحْدَى عَشْرَةَ رَكْعَةً، يُسَلِّمُ مِنْ كُلِّ ثِنْتَيْنِ وَيُوتِرُ بِوَاحِدَةٍ، وَيَمْكُثُ فِي سُجُودِهِ قَدْرَ مَا يَقْرَأُ أَحَدُكُمْ خَمْسِينَ آيَةً قَبْلَ أَنْ يَرْفَعَ رَأْسَهُ، فَإِذَا سَكَتَ الْمُؤَذِّنُ بِالأُولَى مِنْ صَلاَةِ الْفَجْرِ قَامَ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ، ثُمَّ اضْطَجَعَ عَلَى شِقِّهِ الأَيْمَنِ حَتَّى يَأْتِيَهُ الْمُؤَذِّنُ .
Bize Abdürrahmân b. İbrâhîm ve Nasr b. Âsım anlattı. -Bu, onun [Nasr’ın] lafzıdır.- Dediler ki: Bize el-Velîd anlattı; bize el-Evzâî anlattı. -Nasr [ayrıca]: İbn Ebî Zi’b’den ve el-Evzâî’den diyerek [nakletti].- [Metin her iki yoldan] ez-Zührî’den, Urve’den, Âişe’den [radıyallahu anhâ] nakledildiğine göre o şöyle demiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, yatsı [işâ] namazını kılıp bitirdiği vakitten şafağın sökmesine [fecrin doğuşuna] kadar olan sürede on bir rekât namaz kılardı. Her iki rekâtta bir selâm verir ve [en sonunda] bir rekât ile vitir yapardı. Secdesinde ise, başını [secdeden] kaldırmadan önce, birinizin elli ayet okuyacağı kadar bir süre dururdu. Müezzin sabah [fecir] namazının ilk [ezanını bitirip] sustuğu zaman kalkar, iki hafif rekât [sünnet namazı] kılar, sonra müezzin kendisine [ikāmet için] gelinceye kadar sağ tarafı üzerine uzanırdı.