1349. Hadis
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ - عَنْ بَهْزِ بْنِ حَكِيمٍ، عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى، عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - بِهَذَا الْحَدِيثِ وَلَيْسَ فِي تَمَامِ حَدِيثِهِمْ .
Bize Mûsâ b. İsmâîl anlattı; bize Hammâd -yani İbn Seleme- anlattı; BehZ b. Hakîm’den, Zürâre b. Evfâ’dan, Sa’d b. Hişâm’dan, Âişe’den [radıyallahu anhâ] nakledildiğine göre bu hadis [yukarıdaki gibi rivâyet edilmiştir]; ancak [bu rivâyet], onların [diğer râvilerin] hadislerinin tamamı [uzunluğu] gibi değildir.