1489. Hadis
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، - يَعْنِي ابْنَ خَالِدٍ - حَدَّثَنِي الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْبَدِ بْنِ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ الْمَسْأَلَةُ أَنْ تَرْفَعَ، يَدَيْكَ حَذْوَ مَنْكِبَيْكَ أَوْ نَحْوَهُمَا وَالاِسْتِغْفَارُ أَنْ تُشِيرَ بِأُصْبُعٍ وَاحِدَةٍ وَالاِبْتِهَالُ أَنْ تَمُدَّ يَدَيْكَ جَمِيعًا .
Bize Mûsâ b. İsmâîl anlattı; bize Vüheyb —yani İbn Hâlid— anlattı; bana el-Abbâs b. Abdullah b. Ma’bed b. el-Abbâs b. Abdülmuttalib, İkrime’den, İbn Abbâs’tan [radıyallahu anhümâ] naklettiğine göre o şöyle demiştir: “Mes’ele [normal dilek/istemek]; ellerini omuzlarının hizasına veya o civara kadar kaldırmandır. İstiğfar; tek bir parmağınla [şehadet parmağınla] işaret etmendir. İbtihâl [can u gönülden/yalvararak yakarmak] ise; her iki elini de [iyice yukarıya doğru] uzatmandır.”