1600. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي شُعَيْبٍ الْحَرَّانِيُّ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَعْيَنَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ الْمِصْرِيِّ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ جَاءَ هِلاَلٌ - أَحَدُ بَنِي مُتْعَانَ - إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِعُشُورِ نَحْلٍ لَهُ وَكَانَ سَأَلَهُ أَنْ يَحْمِيَ لَهُ وَادِيًا يُقَالُ لَهُ سَلَبَةُ فَحَمَى لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَلِكَ الْوَادِي فَلَمَّا وُلِّيَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ - رضى الله عنه - كَتَبَ سُفْيَانُ بْنُ وَهْبٍ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ يَسْأَلُهُ عَنْ ذَلِكَ فَكَتَبَ عُمَرُ رضى الله عنه إِنْ أَدَّى إِلَيْكَ مَا كَانَ يُؤَدِّي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ عُشُورِ نَحْلِهِ لَهُ فَاحْمِ لَهُ سَلَبَةَ وَإِلاَّ فَإِنَّمَا هُوَ ذُبَابُ غَيْثٍ يَأْكُلُهُ مَنْ يَشَاءُ .
Bize Ahmed b. Ebî Şuayb el-Harrânî anlattı; bize Mûsâ b. A'yen anlattı; Amr b. el-Hâris el-Mısrî'den; Amr b. Şuayb'dan; o babasından; o da dedesinden [naklederek]; dedi ki: “Benî Müt'ân'dan Hilâl adında bir zat, Resulullah [sallallâhu aleyhi ve sellem]'e arılarının öşürünü (uşûr nehl) getirirdi. [Bu zat], Resulullah'tan, ‘Selebe’ denilen bir vadiyi [arıcılık yapması için] kendisine tahsis etmesini (himâ) istemiş, Resulullah da o vadiyi ona tahsis etmişti. Ömer b. el-Hattâb radıyallahu anh halife olunca, Süfyan b. Vehb bu konuyu [hükmünü] danışmak için Ömer'e mektup yazdı. Ömer radıyallahu anh şu cevabı yazdı: ‘Şayet o kişi, daha önce Resulullah [sallallâhu aleyhi ve sellem]'e ödemekte olduğu arı öşürünü sana da öderse, Selebe [vadisini] onun için korumaya (tahsise) devam et. Eğer ödemezse, o [arılar], dileyen herkesin [balını] yiyebileceği sahipsiz bir yağmur sineğinden (zübâbü gays) ibarettir.’”