1617. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ، لَيْسَ فِيهِ ذِكْرُ الْحِنْطَةِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَقَدْ ذَكَرَ مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ عَنِ الثَّوْرِيِّ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عِيَاضٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، " نِصْفَ صَاعٍ مِنْ بُرٍّ " . وَهُوَ وَهَمٌ مِنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ هِشَامٍ أَوْ مِمَّنْ رَوَاهُ عَنْهُ .
Bize Müsedded anlattı; bize İsmâil haber verdi; [onların rivayetinde] buğday (hınta) zikri geçmemektedir. Ebû Dâvud dedi ki: “Muâviye b. Hişâm bu hadisi; es-Sevrî, Zeyd b. Eslem ve İyâz kanalıyla Ebû Saîd'den ‘yarım sâ' buğday (burr)’ şeklinde zikretmiştir. Fakat bu, Muâviye b. Hişâm'ın veya ondan rivayet eden birinin bir vehmidir (hatasıdır).”