1660. Hadis
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي عُمَرَ الْغُدَانِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَحْوَ هَذِهِ الْقِصَّةِ فَقَالَ لَهُ - يَعْنِي لأَبِي هُرَيْرَةَ - فَمَا حَقُّ الإِبِلِ قَالَ تُعْطِي الْكَرِيمَةَ وَتَمْنَحُ الْغَزِيرَةَ وَتُفْقِرُ الظَّهْرَ وَتُطْرِقُ الْفَحْلَ وَتَسْقِي اللَّبَنَ .
Bize Hasan b. Ali anlattı; bize Yezid b. Harun anlattı; bize Şu'be haber verdi; Katâde'den; Ebu Ömer el-Ğudânî'den; Ebu Hureyre'den; dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'den bu hikayenin benzerini işittim. [Resulullah] ona —yani Ebu Hureyre'ye— sordu: “Devenin hakkı nedir?” Dedi ki: “Değerli olanı vermen, bol sütlüyü ödünç vermen, [binilmesi için] sırtını kullandırman, damızlığı [çiftleşmesi için] göndermen ve sütü içirmendir.”