1699. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، حَدَّثَتْنِي أَسْمَاءُ بِنْتُ أَبِي بَكْرٍ، قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لِي شَىْءٌ إِلاَّ مَا أَدْخَلَ عَلَىَّ الزُّبَيْرُ بَيْتَهُ أَفَأُعْطِي مِنْهُ قَالَ " أَعْطِي وَلاَ تُوكِي فَيُوكِيَ عَلَيْكِ " .
Bize Müsedded anlattı; bize İsmail anlattı; bize Eyyûb haber verdi; bize Abdullah b. Ebi Müleyke anlattı; bana Esma binti Ebi Bekir anlattı; dedi ki: “Ey Allah'ın Resulü! Zübeyr'in evine getirdiğinden başka benim hiçbir şeyim yok. Ondan (sadaka) verebilir miyim?” dedim. Buyurdu ki: “Ver; (kesenin ağzını) sıkma, yoksa sana karşı da (rızkın) sıkılır.”