181. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَنْبَأَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ، عَنْ وَكِيعِ بْنِ حُدُسٍ، عَنْ عَمِّهِ أَبِي رَزِينٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " ضَحِكَ رَبُّنَا مِنْ قُنُوطِ عِبَادِهِ وَقُرْبِ غِيَرِهِ " . قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوَ يَضْحَكُ الرَّبُّ قَالَ " نَعَمْ " . قُلْتُ لَنْ نَعْدِمَ مِنْ رَبٍّ يَضْحَكُ خَيْرًا .
Bize Ebû Bekr b. Ebî Şeybe anlattı; bize Yezîd b. Hârûn anlattı; bize Hammâd b. Seleme haber verdi; Ya'lâ b. Atâ'dan; Vekî' b. Hudus'tan; amcası Ebû Rezîn'den; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Rabbimiz, kullarının ümitsizliğinden ve O'nun (durumlarını) değiştirmesinin yakınlığından güler." Dedi ki: "Ey Allah'ın Resûlü! Rab güler mi?" dedim. "Evet" buyurdu. [Ben de]: "Gülen bir Rab'den asla hayırdan mahrum kalmayız" dedim.