23. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ الْبَطِينُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، قَالَ مَا أَخْطَأَنِي ابْنُ مَسْعُودٍ عَشِيَّةَ خَمِيسٍ إِلاَّ أَتَيْتُهُ فِيهِ قَالَ فَمَا سَمِعْتُهُ يَقُولُ لِشَىْءٍ قَطُّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَلَمَّا كَانَ ذَاتَ عَشِيَّةٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ - قَالَ فَنَكَسَ . قَالَ فَنَظَرْتُ إِلَيْهِ فَهُوَ قَائِمٌ مُحَلَّلَةً أَزْرَارُ قَمِيصِهِ قَدِ اغْرَوْرَقَتْ عَيْنَاهُ وَانْتَفَخَتْ أَوْدَاجُهُ قَالَ أَوْ دُونَ ذَلِكَ أَوْ فَوْقَ ذَلِكَ أَوْ قَرِيبًا مِنْ ذَلِكَ أَوْ شَبِيهًا بِذَلِكَ .
Bize Ebu Bekir b. Ebi Şeybe anlattı; Bize Muaz b. Muaz anlattı; İbn Avn'dan; Bize Müslim el-Batîn anlattı; İbrahim et-Teymî'den; babasından; Amr b. Meymun'dan; dedi ki: “Perşembe akşamları İbn Mesud'u hiç kaçırmaz, mutlaka yanına gelirdim. Onun hiçbir şey için ‘Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem buyurdu’ dediğini asla işitmedim. Bir akşam ‘Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem buyurdu’ dedi ve başını öne eğdi. Ona baktım; gömleğinin düğmeleri çözülmüş, gözleri yaşla dolmuş ve şah damarları şişmiş bir halde ayakta duruyordu. Dedi ki: ‘Veya ondan daha azını, veya ondan daha fazlasını, veya ona yakınını, veya ona benzerini [söyledi].’”