236. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا مُبَشِّرُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ الْحَلَبِيُّ، عَنْ مُعَانِ بْنِ رِفَاعَةَ، عَنْ عَبْدِ الْوَهَّابِ بْنِ بُخْتٍ الْمَكِّيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " نَضَّرَ اللَّهُ عَبْدًا سَمِعَ مَقَالَتِي فَوَعَاهَا ثُمَّ بَلَّغَهَا عَنِّي فَرُبَّ حَامِلِ فِقْهٍ غَيْرِ فَقِيهٍ وَرُبَّ حَامِلِ فِقْهٍ إِلَى مَنْ هُوَ أَفْقَهُ مِنْهُ " .
Bize Muhammed b. İbrahim ed-Dımaşkî anlattı; Bize Mübeşşir b. İsmail el-Halebî anlattı; Muân b. Rifâa'dan; Abdulvehhab b. Buht el-Mekkî'den; Enes b. Malik'ten; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Sözümü işitip onu kavrayan, sonra da benden [başkalarına] tebliğ eden kulun Allah yüzünü ağartsın! Nice fıkıh taşıyıcısı vardır ki fakih değildir. Ve nice fıkıh taşıyıcısı [ilmi] kendisinden daha fakih olana ulaştırır.”