245. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ، حَدَّثَنَا مُعَانُ بْنُ رِفَاعَةَ، حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ، قَالَ مَرَّ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي يَوْمٍ شَدِيدِ الْحَرِّ نَحْوَ بَقِيعِ الْغَرْقَدِ وَكَانَ النَّاسُ يَمْشُونَ خَلْفَهُ فَلَمَّا سَمِعَ صَوْتَ النِّعَالِ وَقَرَ ذَلِكَ فِي نَفْسِهِ فَجَلَسَ حَتَّى قَدَّمَهُمْ أَمَامَهُ لِئَلاَّ يَقَعَ فِي نَفْسِهِ شَىْءٌ مِنَ الْكِبْرِ .
Bize Muhammed b. Yahya anlattı; Bize Ebu'l-Muğîre anlattı; Bize Muân b. Rifâa anlattı; Bana Ali b. Yezid anlattı; dedi ki: Kasım b. Abdurrahman'ı, Ebu Ümame'den naklederken işittim; dedi ki: “Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem çok sıcak bir günde Bakîu'l-Garkad'a doğru gidiyordu. İnsanlar da onun arkasından yürüyorlardı. Ayakkabı seslerini işitince bu durum içine ağır geldi. İçine kibirden bir şey düşmesin diye, onları önüne geçirinceye kadar oturdu.”