262. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو مَرْوَانَ الْعُثْمَانِيُّ، مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هُرْمُزَ الأَعْرَجِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ وَاللَّهِ لَوْلاَ آيَتَانِ فِي كِتَابِ اللَّهِ تَعَالَى مَا حَدَّثْتُ عَنْهُ - يَعْنِي عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ - شَيْئًا أَبَدًا لَوْلاَ قَوْلُ اللَّهِ {إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ الْكِتَابِ} إِلَى آخِرِ الآيَتَيْنِ .
Bize Ebû Mervân el-Osmânî Muhammed b. Osman anlattı; bize İbrahim b. Sa'd anlattı; Zührî'den; Abdurrahman b. Hürmüz el-A'rec'den; Ebû Hureyre'yi şöyle derken işitmiştir: "Allah'a yemin olsun ki, eğer Allah Teâlâ'nın Kitabı'ndaki iki ayet olmasaydı, ondan -yani Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'den- asla bir şey anlatmazdım. Eğer Allah'ın: { Allah'ın indirdiği kitaptan bir şeyi gizleyenler... } sözü olmasaydı..." -iki ayetin sonuna kadar-.