45. Hadis
حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، وَأَحْمَدُ بْنُ ثَابِتٍ الْجَحْدَرِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِذَا خَطَبَ احْمَرَّتْ عَيْنَاهُ وَعَلاَ صَوْتُهُ وَاشْتَدَّ غَضَبُهُ كَأَنَّهُ مُنْذِرُ جَيْشٍ يَقُولُ " صَبَّحَكُمْ مَسَّاكُمْ " . وَيَقُولُ " بُعِثْتُ أَنَا وَالسَّاعَةَ كَهَاتَيْنِ " . وَيَقْرِنُ بَيْنَ إِصْبَعَيْهِ السَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى ثُمَّ يَقُولُ " أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ خَيْرَ الأُمُورِ كِتَابُ اللَّهِ وَخَيْرَ الْهَدْىِ هَدْىُ مُحَمَّدٍ وَشَرَّ الأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا وَكُلَّ بِدْعَةٍ ضَلاَلَةٌ " . وَكَانَ يَقُولُ " مَنْ تَرَكَ مَالاً فَلأَهْلِهِ وَمَنْ تَرَكَ دَيْنًا أَوْ ضَيَاعًا فَعَلَىَّ وَإِلَىَّ " .
Bize Süveyd b. Said ve Ahmed b. Sabit el-Cahderî anlattılar; dediler ki: Bize Abdulvehhab es-Sekafî anlattı; Cafer b. Muhammed'den; babasından; Cabir b. Abdullah'tan; dedi ki: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem hutbe verdiği zaman gözleri kızarır, sesi yükselir ve öfkesi şiddetlenirdi. Sanki o, bir orduyu uyaran ve ‘Düşman sabah veya akşam baskın yapacak!’ diyen bir kimse gibi olurdu. Ve şöyle buyururdu: ‘Ben ve kıyamet şu ikisi gibi gönderildik.’ Ve işaret parmağı ile orta parmağını birleştirirdi. Sonra şöyle buyururdu: ‘Bundan sonra; şüphesiz sözlerin en hayırlısı Allah'ın Kitabı'dır. Yolların en hayırlısı Muhammed'in yoludur. İşlerin en şerlisi sonradan uydurulanlardır. Ve her bid'at sapıklıktır.’ Ve şöyle buyururdu: ‘Kim bir mal bırakırsa, o ailesine aittir. Kim bir borç veya bakıma muhtaç çoluk çocuk bırakırsa, onun sorumluluğu bana aittir ve bana gelmelidir.’”