626. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، وَعَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَتِ اسْتُحِيضَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ بِنْتُ جَحْشٍ وَهِيَ تَحْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ سَبْعَ سِنِينَ فَشَكَتْ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِنَّ هَذِهِ لَيْسَتْ بِالْحَيْضَةِ وَإِنَّمَا هُوَ عِرْقٌ فَإِذَا أَقْبَلَتِ الْحَيْضَةُ فَدَعِي الصَّلاَةَ وَإِذَا أَدْبَرَتْ فَاغْتَسِلِي وَصَلِّي " . قَالَتْ عَائِشَةُ فَكَانَتْ تَغْتَسِلُ لِكُلِّ صَلاَةٍ ثُمَّ تُصَلِّي وَكَانَتْ تَقْعُدُ فِي مِرْكَنٍ لأُخْتِهَا زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ حَتَّى إِنَّ حُمْرَةَ الدَّمِ لَتَعْلُو الْمَاءَ .
Bize Muhammed b. Yahyâ anlattı; bize Ebû'l-Muğîre anlattı; bize Evzâî anlattı; Zührî'den; Urve b. Zübeyr'den ve Amre binti Abdurrahman'dan; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in eşi Âişe'den; dedi ki: Ümmü Habîbe binti Cahş -ki Abdurrahman b. Avf'ın [nikahı] altındaydı- yedi yıl istihaze (özür kanı) gördü. Bunu Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'e şikayet etti. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem buyurdu ki: "Şüphesiz bu hayız (adet) değildir; o ancak bir damardır. Hayız (adet) geldiği zaman namazı bırak; gittiği zaman guslet ve namaz kıl." Âişe dedi ki: O, her namaz için gusleder, sonra namaz kılardı. Kız kardeşi Zeyneb binti Cahş'a ait bir leğenin içinde otururdu; hatta kanın kırmızılığı suyun üzerine çıkardı.