2051. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ، عَنِ الزُّبَيْرِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ يَزِيدَ بْنِ رُكَانَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّهُ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ الْبَتَّةَ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَسَأَلَهُ فَقَالَ " مَا أَرَدْتَ بِهَا " . قَالَ وَاحِدَةً . قَالَ " آللَّهِ مَا أَرَدْتَ بِهَا إِلاَّ وَاحِدَةً قَالَ آللَّهِ مَا أَرَدْتُ بِهَا إِلاَّ وَاحِدَةً . قَالَ فَرَدَّهَا عَلَيْهِ . قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ مَاجَهْ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ عَلِيَّ بْنَ مُحَمَّدٍ الطَّنَافِسِيَّ يَقُولُ مَا أَشْرَفَ هَذَا الْحَدِيثَ . قَالَ ابْنُ مَاجَهْ أَبُو عُبَيْدٍ تَرَكَهُ نَاحِيَةً وَأَحْمَدُ جَبُنَ عَنْهُ .
Ebû Bekr b. Ebî Şeybe ve Ali b. Muhammed, Vekî', Cerîr b. Hâzim, Zübeyr b. Saîd, Abdullâh b. Ali b. Yezîd b. Rükâne, babası ve dedesi (Rükâne) tarikiyle rivayet edildiğine göre; Rükâne karısını "el-bette" (kesin/kökten) sözüyle boşadı. Sonra Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem)'e geldi ve durumu sordu. Efendimiz: "Onunla neyi kastettin?" buyurdu. O da: "Bir (talâk) kastettim" dedi. Efendimiz: "Allah adına yemin eder misin, onunla sadece biri mi kastettin?" buyurdu. O da: "Allah'a yemin ederim ki, onunla sadece bir talâkı kastettim" dedi. Bunun üzerine Efendimiz kadını ona geri verdi. Muhammed b. Mâce dedi ki: Ebû'l-Hasan Ali b. Muhammed et-Tanâfisî'nin şöyle dediğini işittim: "Bu hadis ne kadar şereflidir (kıymetlidir)!" İbn Mâce dedi ki: "Ebû Ubeyd bu hadisi bir kenara bıraktı (amel etmedi), Ahmed (b. Hanbel) de ondan çekindi (zayıf buldu)."