2101. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ سَمُرَةَ، حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ سَمِعَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ رَجُلاً يَحْلِفُ بِأَبِيهِ فَقَالَ " لاَ تَحْلِفُوا بِآبَائِكُمْ مَنْ حَلَفَ بِاللَّهِ فَلْيَصْدُقْ وَمَنْ حُلِفَ لَهُ بِاللَّهِ فَلْيَرْضَ وَمَنْ لَمْ يَرْضَ بِاللَّهِ فَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ " .
Bize Muhammed b. İsmâîl b. Semure anlattı; bize Esbât b. Muhammed anlattı; Muhammed b. Aclân'dan, o Nâfi'den, o da İbn Ömer'den (naklen) rivayet edildiğine göre; o şöyle demiştir: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem, bir adamın babası adına yemin ettiğini işitti ve şöyle buyurdu: "Babalarınız adına yemin etmeyin. Kim Allah adına yemin ederse doğru söylesin. Kendisi için Allah adına yemin edilen kimse de (buna) razı olsun. Kim Allah('a yemin edilmesi) ile razı olmazsa, onun Allah ile bir bağı yoktur (Allah'tan uzaktır)."